Placówka otrzymała imię i sztandar
13 czerwca w sali konferencyjnej kina Remus, odbyła się wyjątkowa uroczystość. Społeczność KCE „Vademecum” świętowała nadanie placówce sztandaru i imienia por. Aleksandra Seydy. Uroczystość pokazała sylwetkę patrona oraz kontynuowanie nauczycielskich tradycji w rodzinie Seyda. Uświetnił ją występ Kościerskiego Chóru Miejskiego.
W uroczystość wzięły udział poczty sztandarowe Oddziału Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego oraz kościerskiego Bractwa Kurkowego. Salę wypełnili honorowi goście oraz nauczyciele, absolwenci i uczniowie oraz sympatycy. Patronat nad uroczystością objął gdański Oddział Instytutu Pamięci Narodowej.
Prawie trzy dekady „Vademecum”
Na wstępie uroczystości przedstawioną krótką historię KCE „Vademecum”. Ta zasłużona placówka działa od 28 lat w mieście. Założyli ją Danuta i Marian Seydowie w 1998 r. Zajmuje się kształceniem zaocznie dorosłych w zakresie Liceum Ogólnokształcącego oraz Policealnej Szkoły Zawodowej na kierunkach: technik administracji, technik BHP, technik masażysta, technik usług pocztowych i finansowych, opiekunka środowiskowa, florysta. Ponadto prowadzi kursy pedagogiczne dla instruktorów praktycznej nauki zawodu, kursy językowe oraz komputerowe i inne.
Bohaterski przodek
Przedstawiono również sylwetkę patrona, bohaterskiego weterana walk pod Monte Casino por. Aleksandra Seydy. Patron „Vademecum” A. Seyda to przedwojenny nauczyciel oraz oficer Armii gen. Władysława Andersa. Co zaskakujące rodzina dysponuje potężną ilością pamiątek pokazujących jego wojenny szlak, od września 1939 r. w Grodnie, poprzez ZSRR, aż po Monte Casino.
Tradycje nauczycielskie A. Seydy kontynuowali jego potomkowie: syn Stanisław, córka Janina, wnuki Jarosława i Marian oraz prawnuczki Dobrosława i Martyna.
Ceremonia wręczenia sztandaru
Wręczenie i przekazanie szkole sztandaru to kluczowy moment uroczystości. Sztandar na ręce dyrektora M. Seydy złożyli przedstawiciele społeczności szkolnej, po czym on wręczył go pocztowi sztandarowemu szkoły. Następnie tradycyjnie dokonano ślubowania na sztandar, po czym płótno poświęcił ks. prałat Jan Ostrowski. Następnie poczet sztandarowy dokonał prezentacji awersu i rewersu sztandaru.
Imię tak wybitnego i zasłużonego człowieka, wielkiego patrioty, a zarazem dziadek założyciela tej placówki M. Seyda będzie symbolem tradycji oraz wartości KCE „Vademecum” i wzorem do naśladowania dla całej społeczności tej placówki.
Po części oficjalnej nastąpiły wystąpienia okolicznościowe pracowników, m.in. Andrzeja Hoppy wieloletniego pracownika szkoła „Vademecum”, członków rodziny Seyda oraz gości.
Na zakończenie ponownie miał występ Kościerski Chór Miejski pod dyrekcją Jana Zamkowskiego. Zaprezentowany został specjalny okolicznościowy utwór „Czerwone Maki na Monte Casino”.
Uroczystości zakończył poczęstunek.
D. Tryzna
Życiorys por. Aleksandra Seydy
Aleksander Seyda urodził się 2 czerwca 1905 roku w Walichnowach, niedaleko Pelplina na Żuławach, w rodzinie Józefa i Marii Seydów. W 1924 roku zdał maturę i ukończył Seminarium Nauczycielskie w Grudziądzu. Po zawarciu małżeństwa z Leokadią Lange rozpoczął pracę jako młody nauczyciel w Sierakowskiej Hucie.
W późniejszym czasie A. Seyda wraz z rodziną przeniósł się do Jamna koło Bytowa, gdzie objął tam stanowisko kierownika szkoły. Aktywnie działał w Polskim Związku Zachodnim, a od 1931 roku należał do Związku Nauczycielstwa Polskiego w Sierakowicach.
1 września znalazł się na froncie na Kresach. Po wkroczeniu Armii Czerwonej 17 września 1939 roku brał udział między innymi w obronie Grodna wraz ze swoim bratem Alojzym. Dostał się do niewoli, jednak zerwał pagony, dzięki czemu został uznany przez funkcjonariuszy NKWD za zwykłego żołnierza i uniknął śmierci.
Po amnestii ogłoszonej w 1941 roku w ZSRR A. Seyda został oficerem II Korpusu Armii Polskiej gen. Władysława Andersa. Szkolił młodszych rangą żołnierzy i pełnił funkcję dowódcy plutonu ciężkich karabinów maszynowych.
W czasie wojny walczył między innymi w Egipcie oraz we Włoszech, uczestnicząc w walkach pod Monte Cassino, Ankoną i Bolonią. Za swoją służbę otrzymał liczne odznaczenia wojskowe i wojenne, w tym Krzyż Walecznych.
Po zakończeniu wojny, podobnie jak wielu żołnierzy gen. Andersa, pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Pracował w zakładach wojskowych w pobliżu Salisbury. Rodzina podejmowała starania, aby mógł powrócić do Polski, jednak w czasach PRL okazało się to niemożliwe. Odwiedzał go brat, ks. dr Józef Seyda, rezydujący w Watykanie. Nagła śmierć Józefa przekreśliła jednak plany jego powrotu do Ojczyzny.
A. Seyda zmarł 3 marca 1972 roku na emigracji. Został pochowany na cmentarzu protestanckim przy kościele św. Michała Archanioła w Figheldean, w pobliżu Salisbury. 23 czerwca 2023 roku na starym angielskim cmentarzu w Figheldean została ustawiona nowa tablica nagrobkowa Aleksandra Seydy. W upamiętnienie zaangażowana była cała jego rodzina – wnuki i prawnuki.
